Er staat een vol bloeiende Magnolia boom in mijn tuin. Prachtig om naar te kijken, zeker wanneer de lucht strakblauw kleurt. Dan komen de kleuren van de bloem met het wit en roze zo mooi uit, een lust voor het oog. En ik lust de bloem ook, daar zet ik thee van. Je kunt er ook siroop van maken en het blad bereiden in salades. Ik houd het bij de thee.
De boom is vernoemd naar Pierre Magnol. Een grondlegger van de systematische classificaties van planten.
Magnolia’s behoren tot de oudste bloeiende planten op aarde. Tot voor de tijd dat er bijen waren. Er is een oeroude samenwerking tussen kevers en de magnolia. Kevers zorgen voor de bestuiving. Het zijn de primitieve vleugelloze kevers die de klus klaren. Dat zijn kevers die zich hebben aangepast aan een leven op de bodem, vliegen is voor hen niet noodzakelijk om te overleven.
De grote robuuste bloem trekt kevers aan en kan de ruwe bewegingen van de kever aan. De meest magnolia’s produceren stuifmeel en geen nectar.




Ik maak thee van het blad van de boom uit mijn tuin. Dit kan met een paar losse bloemblaadjes, maar ook met de hele knop. De thee geeft een zacht bloemige en frisse smaak. Soms wat anijs- of gemberachtig.
Het heeft een kalmerende werking op je gehele lijf, dus ook je hoofd. En het is ondersteunend bij seizoen gerelateerde allergieën en het openen van je luchtwegen. Dus ook fijn te drinken bij verkoudheid.
Je neemt een paar blaadjes of de hele knop. Kook het water en laat dit daarna even staan om iets af te koelen. Giet het dan langzaam op het blad van de bloem in je theeglas. Laat het 2 tot 5 minuten trekken, naar jouw voorkeur. Daarna haal je het blad uit het water en kun je genieten van je magnolia thee.
~ Foto’s: Annelies Ruiter


