Het gaat niet. Ik krijg het ritme niet te pakken om te schrijven over mijn ervaringen met Muppet. Weerstand, weerstand en nog meer weerstand. Bij iedere eerste zin van een nieuwe blog, ik ben er 18 gestart in de afgelopen weken, zoveel weerstand. De blogs die hier al staan, over Muppet, kloppen absoluut. Maar er mist een essentieel onderdeel; ze zijn niet geschreven vanuit mijn hart. Ik mis de essentie, het wezenlijke, het rauwe, het echte !

Waarom?

Die weerstand. Ik weet, dat heb ik eerder in mijn leven geleerd, waar die weerstand vandaan komt. Die komt er wanneer ik controle wil hebben over iets in mijn directe nabijheid. En ik wil controle hebben omdat ik geen controle heb en omdat iets niet gaat zoals ik het wil.

‘Muppet gaat niet zoals ik wil’. Zo simpel is het. Het leven met Muppet gaat niet zoals ik wil en ik heb oogkleppen opgezet. Ik ben beperkt gaan kijken, rechtlijnig en zelfs wat bekrompen bij tijd en wijle.

Het is me afgelopen weken duidelijk geworden. Ik ben gaan zitten met mijn weerstand, ik ben het gaan doorvoelen, ik ben het gaan erkennen. Het zit bij mij, in mij en het is van mij. Muppet zet mijn leven op scherp, ze zet mijn brein aan tot een kookpunt en confronteert me met patronen die ik niet van mezelf wil zien.

En daar zat ik, met mezelf…..

Er was niet veel tijd voor nodig, ik wist het. De weerstand, de confrontatie, de controle drang; ik weet hoe ik dit om kan zetten naar acceptatie, rust, erkenning. In dat moment van zitten heb ik mezelf helder en vriendelijk toegesproken om Muppet en haar verhaal te gaan voelen, te gaan zien voor wat het is….nu….op dit moment. Want ik moet niet terug gaan in de tijd, dat wilde ik doen met deze blogsreeks. Schrijven over hoe we hier zijn gekomen. Het gaat niet gebeuren.

Het gaat niet gebeuren omdat Muppet me eraan herinnert dat we er NU zijn. Het doet er niet toe hoe het afgelopen jaar met ons is verlopen. Wij weten hoe dit is gegaan, wij hebben gevoeld hoe dit is gegaan. En dat is met geen pen te beschrijven.

Wat wel te beschrijven is; hoe het nu met Muppet en mij gaat en wat ik leer van haar over de fase van het leven waar ik volop mee bezig ben.

De weerstand is weg. Het gevoel is terug en bezig aan een opmars. De blogs gaan geschreven worden. Omdat ik er zin in heb, omdat ik veel leuks heb te melden en omdat Muppet veel te vertellen heeft over hoe je samenleeft met een hond die haar leven leeft.

Ze leeft haar leven ; zoals zij wil. En dat voel ik nu. Het is een verademing.