Ze is een klasse apart van een hond en daarom een eigen categorie ; Labrador Retriever Muppet. Ze woont sinds oktober 2024 bij ons. Op 1 oktober heb ik 2 honden opgehaald in een hondenpension, waar zij al meerdere maanden woonden, omdat dit niet meer kon bij de toenmalige eigenaar die ernstig ziek was en later dat jaar is overleden. Muppet- toen 6 jaar– en Siena- toen 12 jaar– sprongen na 1 minuut kennismaken met mij achter in de Volvo. Ik wist dat het goed was omdat de blik in hun ogen één en al zuiverheid was en me duidelijk liet voelen dat ze daar weg moesten en wel direct.

Ik ga mijn documentatie van afgelopen anderhalf jaar in deze blogreeks met jullie delen. Ik heb vaker met Labradors te maken gehad die herplaatst zijn bij ons. Dat betekent niet dat ik alles weet, want Muppet is haar eigen unieke zelf. En daar, in die laatste 4 woorden van de vorige zin, leeft de essentie van mijn ervaringen en leerweg met Muppet. Ze is haar eigen unieke zelf, maar al snel was het helder dat ze zich opsluit in zichzelf en zich afsluit voor contact met mij en de andere honden. Ik ben ervan overtuigd dat ik, sinds 2 maanden, de hond zie en voel die ze wezenlijk is.

Het contrast met Siena, wat betreft het elkaar leren kennen en vertrouwen, is groot. Siena rolde, na een gewenningsperiode van 3 maanden, makkelijk en vlot mee in de nieuwe roedel van in totaal 5 honden. Muppet kon dit niet en sloot zich vervolgens ook af voor Siena en daarmee ook voor zichzelf. Dit was niet leuk om te zien gebeuren, maar ik wist dat het moest. Wie ook wist dat dit moest is Dakota, 1 jaar jonger dan Muppet. Dakota, met haar sociale vriendelijke inborst en gevoel voor saamhorigheid, heeft zich ontfermt over Muppet. Hoe dit ging, wat ik heb gezien en wat ik heb geleerd ; dat ga je lezen in deze blogreeks.

Een nadere kennismaking met Muppet, zodat je een voorproefje te pakken hebt om te kunnen beslissen of je deze blogs wil gaan lezen!

Ze was net 4 uur bij ons thuis. Kennismaking van Siena en Muppet met de andere 3 honden was goed verlopen en alle honden zochten een plek om te gaan liggen. Daar was de rust. Robert gaat naar het toilet en ik loop naar de auto om wat spullen naar binnen te halen. Ik open de voordeur en hoor een klap in de keuken, achter de tussendeur die ik goed achter me had gesloten. Ik stap terug naar binnen en daar staat Muppet met de deksel van de broodtrommel van Robert in haar bek. Die had ze van het aanrecht gepakt en de trommel lag op de grond. Ik ruim de spullen op, leg het in de wasbak en kijk even wat ze gaat doen. Ze gaat weer op de plek liggen waar ze eerder ook voor had gekozen en de ogen gaan dicht.

Ik ga verder met mijn actie om de spullen uit de auto te halen en Robert is bij de honden, die allemaal liggen te slapen. Ik vraag Robert om iets aan te pakken en zo staan wij even te hannesen met wat spullen. Dat zal 2 minuten zijn geweest en toen hoorden we gerommel in de bijkeuken. Scheurend geluid en zo sprint ik naar de bijkeuken. Muppet had een kartonnen doosje met blaasmedicatie van Beertje gepakt vanuit een halfopen stellingkast die daar staat. En die medicatie lag ook nog eens op hoogte, geen probleem voor Muppet. Het doosje was verscheurd en de strips medicatie lagen al verspreid op de vloer.

9 dagen later zijn we met de auto vol naar Frankrijk vertrokken. De 1e ochtend dat ik daar wakker werd en de slaapkamerdeur opende naar de woonruimte rook ik de geur van karamel & vanille. Een geur die ik zeker herken, maar niet kon plaatsen in de context op dat moment. Het was dan ook een geurexplosie, het rook heerlijk naar mijn idee. Snel was duidelijk wat er gaande was; Muppet was haar eigen theewinkel gestart in de woonkamer. De kartonnen doosjes totaal versnipperd en de piramidevormige theezakjes allemaal opengescheurd en volledig verspreid door de woonkamer. We hadden de doosjes, nieuw gekochte thee, op het aanrecht laten staan.